Calendar
 
  Last Diary
 
เปลี่ยนแปลงตัวเองให้เป็นเหมือนเขา...ไอ้ตัวจริงเรามันไม่เข้าที
มาแล้วววววววววววว
มันน่านัก
เพิ่งหัดจ้า
จากสวย...ไปสู่...ซวยยยยยยยยยยยยยยยยย
อีกสามเดือนจะสวย
ไม่เคยเหงา...จริงๆ
คิดถึงเกาหลี....
หลากหลายเรื่องราวของสาวแก่....เอิ๊กกกกกกกกกก
ชั้นอิน...ชั้นอินมากไปหรือเปล่า
กรรมของเธอ...
หมาหนีตาม
หุหุ...คิดบวก...ก็ได้แต่สิ่งบวกๆ
เป็นความสามารถตรงไหน...ไม่ทราบ
กรี๊ด ชั้นจะไปปล่อยความสวยที่เมืองนอก
ไม่ผอมเอาเท่าไหร่....ห๊า
ก็สุขไปวันๆ
ลิงจ๋า...แม่มาแล้ว
มาแล้วยังดีกว่าไม่มา
ขำไม่ออก
แม่สื่อคิดหนัก
คาบช้อนทอง (เหรอ)
ใครจะเหมือนช้าน
  Favourite Diary
 
  Counter
       


  เพิ่งหัดจ้า  

มาแว๊วววววว...หายหัวไปนาน

หายไปสวยในที่ส่วนตัว  เหอๆๆๆ

ไม่มาเพ่นพ่านให้ใครเห็น...แต่ยังมีความสุขดีค่ะ

 

ใครๆเค้าทำเป็นไปหมดแล้ว

แต่นี่เพิ่งทำเป็น  เลยเอามาอวด  อิอิ

เพิ่งหัดจ้า

กรี๊ดดดดด  งามจริงๆตรู...งามได้โล่ห์

แต่หน้าแก่ไปหน่อย  เหอๆๆๆ

เพิ่งหัดจ้า

มีอีกนะคะ  อิอิ  กำลังบ้าเห่อ

สมแล้วที่น้องอั้นเค้าชมว่าสวย  เอิ๊กกกก

 

ตอนนี้ทำใจเรื่องซีดีที่หายไปได้แล้ว

ไม่เป็นไร...ในเมื่อพี่ทำลายเซ็นน้องอั้นหายไป

ตรูเซ็นเองก็ได้  กร๊ากกกกกกก

 

ว่าจะเล่าเรื่องไปเกาหลีงวดที่แล้ว

ไปตกบันไดจนขาแพลงค่ะ

พยายามมองหาหนุ่มๆ  ใครอาสาจะแบกตรูบ้าง

ไม่มี...555555  ก็นึกอยู่แล้วล่ะ

 

แต่มีหนุ่มเกาหลีหล่อมากคนหนึ่ง

พี่ไปถามทางเค้า...พี่เค้าใจดีมาก

พาไปส่งถึงที่เลย...กรี๊ดดดดด  น่ารักมากมาย

 

พออีกวันก็หลงทางอีก...ก็ถามทางจากน้องผู้หญิงเกาหลี

กรี๊ดดดดดดด  ใจดีอีกแล้ว...พาไปส่งถึงที่เช่นกัน

ใครว่าคนเกาหลีไม่ดี...แต่ทำไมพี่เจอคนดีๆทั้งนั้น

 

แถมมีคนวิ่งตามมาขอเบอร์โทรพี่นะ

หุหุ  อายุพี่แกก็ประมาณเกือบ 70  กร๊ากกกกก

แต่แกยังวิ่งเร็วมาก...พี่แทบวิ่งหนีไม่ทัน

นี่เป็นความทรงจำแรกที่ไม่ค่อยดีเท่าไหร่

 

วันต่อมา...เดินไปเจอกองถ่ายรายการอะไรซักอย่าง

ก็ไปเป็นไทยมุง...เหอๆๆๆ...ไปมุงไกลถึงเกาหลี

มุงไปมุงมา...เพื่อนที่ไปด้วยสะกิดแล้วบอกว่า

กล้องถ่ายแกอยู่นะ...กร๊ากกกก

ก็เดินหนี...ไม่อยากไปโผล่ในทีวีต่างแดน

หนีไปทางไหน...ตากล้องก็ตามไปถ่ายทางนั้น

ฮ่วยยยยยย...สุดท้ายเลยยอมให้ถ่ายโดยดุษฏี

ใครเห็นพี่ออกทีวีก็ช่วยมาบอกกันบ้างนะคะ  เหอๆๆๆ

 

วันต่อมาไปกินอาหารที่ร้านใกล้โรงแรม

คุณป้าเจ้าของร้านมองหน้า

แล้วก็ชมว่าสวย  กร๊ากกกกกกก

เอาละเฟร้ย...ท่าจะรุ่งที่เกาหลีแล้วตรู

ก็ดีใจนะคะ...จริงๆอยู่เมืองไทยมีแต่คนเรียกว่า "นังดำ"

เวลาคนเค้าพูดอะไรดำๆ...พี่ก็ผวาทุกที  5555

มันเสียดแทงหัวใจ  เอิ๊กกกกกกก

 

จะไปอีกล่ะ  เพราะประทับใจที่นี่มาก

คนเกาหลีเป็นไงไม่รู้..แต่ที่เจอร้อยละ 90 เค้าน่ารักกับพี่

เค้าจะเป็นไงกับใครพี่ไม่สน...แต่กับพี่เค้าช่วยเหลือ

ดังนั้น...จะไปอีกแน่ๆ...อิอิอิ

 

     Share

<< จากสวย...ไปสู่...ซวยยยยยยยยยยยยยยยยยมันน่านัก >>


Posted on Fri 12 Feb 2010 17:18

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh