Calendar
 
  Last Diary
 
เสียงใสๆ...ใช่เธอหรือเปล่า
คนที่ไม่เปลี่ยนแปลง
น่าอายมั๊ยล่ะ
สงสาร...แต่ก็เดินผ่าน
แวะมาเม้าท์
อวย...ตัวเอง
ความอยาก....
ไหนว่าโชคดีไง....
เพื่อนเก่า...เจ้าปัญหา
ยังดีกว่า...
เรื่องกล้วยยยยย...ของคนอื่น
หมาพี่...
คลอดแล้วววววววววว แต่ไม่รอด
เบื้องหลังความงาม...
เกาหลีล้วนๆ....
เจอแม่แล้วจะทำไม....
อิชั้นจะสวยได้อย่างไร...
อิชั้นไม่อยากสวยยยยยยยยยย
คิดว่าฉันเหมือนใคร....
เมื่อคนอย่างฉันพ่ายแพ้...
สวย..บ้า...ได้...
หมาปอบ....
อิชั้นโดนหลอก
สวย...กับสวยกว่า
เกือบฆ่ากันเพราะหม้อ....
ข้อดีของคนแก่..
เรื่องหงุดหงิดที่รับไม่ได้
ไม่อยากรักเด็ก
เด็กคนนี้....ไม่ขอวุ่นวาย
อิชั้น...กับอดีตนางสาวไทย
อาย...อาย...อาย
เรื่องหมาๆอีกแล้ว
นานๆ...ต้องยาวๆ
ชั่วกว่านี้มีอีกไหม
เรื่องใหญ่ๆ
ช้อปๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
น้องให้มา
บล็อคอีกแล้ว...
ไปทำงาน...จริงๆเจ้า
  Favourite Diary
 
  Counter
       


  เมื่อคนอย่างฉันพ่ายแพ้...  

เมื่อคนอย่างฉันพ่ายแพ้

 

ช่วงนี้พี่โดนโทรศัพท์โรคจิตรบกวนค่ะ

ทุกคืนประมาณสามทุ่ม...มันต้องโทรมาทำเสียง “คร่อกกกกกกก”

เมื่อคืนมันก็โทรมาอีก  เสียงเดิมเลย

คร่อกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

แล้วมันก็วางไป...ฮ่วยยยยยยย

 

 

 

วางทำไมฟระ...ตรูจะได้ประกวดเสียงกับเมิงงงงงง

เมิงคร่อกกกกกกกกกกกกกมา   ตรูก็จะ คร่อกกกกกกก  กลับไป

ใคร คร่อกกกกก  ได้เสียงหวานและโหยหวนกว่ากัน

คนนั้นชนะ  ฮิ้วววววววววววววว

 

 

 

แต่มันไม่เปิดโอกาสให้พี่ได้โชว์พลังเสียงเลยค่ะ

พี่หงุดหงิดมาก....พี่เลยจำเบอร์ไว้

กะว่าคืนนี้จะไม่ให้ตั้งตัว...โทรมาเมื่อไหร่

แม่จะแหกปาก คร่อกกกกกกกกกกกกกกกกก  ใส่หูมัน

 

 

 

ทีนี้เที่ยงตรงเลยค่ะ...เบอร์คุ้นๆ  ใช่เลย

หนอยแน่!!!....เปลี่ยนเวลาเชียวน๊า

แต่ก่อนโทรเฉพาะกลางคืน

ตอนนี้มีรอบกลางวันแล้ว...เพิ่มรอบการแสดงก็ไม่บอก

 

 

 

พี่เห็นเบอร์ปุ๊บ....พี่กดรับปั๊บ

ไม่รอให้มันส่งเสียง...

พี่รีบเปล่งเสียงเต็มพิกัด  คร่อกกกกกกกกกกกกกกกกกก 

 

 

 

ลูกน้องที่ออฟฟิตหันมอง...หัวหน้าตรูเป็นลมบ้าหมูหรือเปล่าฟระ

หรือว่าผีเข้า...หรือว่าองค์ลง

จู่ๆ ร้องคร่อกกกกกกกกกกก  ซะเสียงดัง

 

 

 

เหอๆ   นาทีนั้นไม่อายแล้วเฟร้ยยย...

พี่ทำได้ทุกอย่าง....ขอแค่ให้ไอ้โรคจิตได้รู้ว่า

เหนือฟ้ายังมีฟ้า...เหนือบ้า...ตรูบ้ากว่าเมิงงงงงงง

ตามสโลแกน  “สวยบ้าได้”

 

 

 

ได้ผล...มันวางสายไปค่ะ

แต่มันโทรกลับมาอีกในไม่กี่วินาทีต่อมา

พี่ก็คร่อกกกกกกกกกกกกกกใหม่   

คราวนี้ดังกว่าเดิม...มันก็วางไป..

แล้วโทรใหม่  พี่ก็แหกปากใหม่...มันก็วาง...

 แล้วมันก็โทร...พี่คร่อกกกกก...มันวาง...มันโทร...พี่คร่อก...

 

 

กรี๊ดดดดดดดดด..... ตรูไม่ไหวแล้ว...หายใจไม่ทัน

ตรูคร่อกกกกกกกกกจนหมดลมแล้วเฟร้ย 

เออ...พี่ยอมแพ้แล้ว

สรุปคือมันบ้ากว่าพี่...เอ๊ะ!!!!...หรือว่าพี่บ้ากว่ามันฟระเนี่ย

เหอๆ....ชักไม่แน่ใจตัวเอง

 

 

เมื่อคนอย่างฉันพ่ายแพ้

 

เรื่องดารา

พี่ไม่กล้าเข้าไปเช็คอีเมลล์

กลัววววววววววว....กลัวน้องดาราเกาหลีคนนั้นไม่ตอบ

พี่จะเอาหน้าสวยๆไปไว้ที่ไหน  เอิ๊กกกกก

(ใครงง...ย้อนไปอ่านไดเมื่อวานค่ะ)

 

 

พี่จะไม่เช็คเมลล์ 1 สัปดาห์

หลอกตัวเองไปก่อนว่าน้องเค้าตอบมาแล้ว  ฮี๊ๆ

อีกหนึ่งสัปดาห์ถ้าไม่เห็นพี่มาอัพได

แสดงว่าพี่อกหัก…พี่รับความจริงไม่ด๊ายยยยยยย

 

 

ความจริงที่ว่า...บ้าต้องขึ้นคาน

ไม่นะ...ไม่

 

     Share

<< สวย..บ้า...ได้...คิดว่าฉันเหมือนใคร.... >>


Posted on Tue 22 Jul 2008 14:48

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh