Calendar
 
  Last Diary
 
สั้นๆ
เก็บเสียงไม่ได้
ค่าโง่ 40 บาท
เที่ยงวันอังคาร
ศุกร์แล้ว...
สอนลูกกันซะบ้าง...
ช้ำใจทุกสิ้นเดือน
บ่ายวันจันทร์
ทะเลาะกับเด็ก...
วันเงินเดือนออก
ช้อปแล้ว....
เฮฮาประสาแม่...
หมดแล้ว...หมดเลย
วันนี้แหละ...
ขอโทษ...ที่หมาเต็มปาก
ทำไรก็ไม่ได้
เรื่องของป้าจังกึม
ลึกๆในใจ
ชีวิตยุ่งๆ
แบก...ซะเหนื่อย
วันเซ็งๆ
คุณจูน...
ใจกล้า...แบบสุดๆ
เรื่องฝังใจ
อาการกำเริบ...
Love Story In Harvard ...(เรื่องจริงผ่านจอ)
ใช่...อิชั้นจุ้นเอ๊งงงงงงงง
วันแรกเลยนะเนี่ย
  Favourite Diary
 
  Counter
       


  แบก...ซะเหนื่อย  

เคยมั๊ย...แบกความโกรธใครบางคนไว้จนแน่นในอก

โกรธและแค้นแสนแค้น..ตั้งใจว่าจะไม่ยุ่งกับมันอีก

ให้มันรู้สึกสำนึกซะบ้าง

 

แล้ว...พอเจอหน้ากัน

ไอ้คนที่เราโกรธมันดันไม่รู้ร้อนรู้หนาว

ไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าเราโกรธมัน

มันยังหัวเราะร่วน...มีความสุขมากมาย

ในขณะที่ทุกวันที่ผ่านมาเราอกแทบแตกเพราะความโกรธ

 

อิชั้นถามตัวเองหลายครั้งว่า...

แล้วไอ้ที่ตรูแบกความโกรธอยู่เนี่ย...เพื่อ???

เพื่อให้ตัวเองไม่มีความสุข

ในขณะที่คนอื่นมันไม่ได้ทุกข์ไปกับเราเลย

 

คิดไปคิดมา...อิชั้นก็วางความโกรธนั้นลง

แม้ว่าอีกใจจะไม่ยินยอม...ก็ตรูยังโกรธอยู่นี่หว่า

แต่โกรธไปก็ไม่มีความหมาย...เพราะโกรธให้ตายมันก็ไม่รู้ตัว

***********

 

ช่วงนี้เหนื่อยกับการเดินทางไปสำรวจประชามติ

แต่ก็สนุกปนๆกับหวาดเสียว

กลัวโดนด่าเหมือนวันแรก

แต่ตอนนี้หน้าหนากว่าเดิม

ด่ามาเล๊ยยยยย...ด่ามาเลยลูกเพ่

 

เดินไปแต่ละบ้าน...แอบคิดนิดๆ

ตรูมาทำอะไรฟร๊า...ตรูเรียนสูงมาเพื่อเดิน???

สมัยก่อนทำงานเอกชนที่ภูเก็ต

ตำแหน่งนักประชาสัมพันธ์

แต่พอวันดีคืนดีขาดคน...ตรูโดน

จับตรูแต่งตัวเป็นกินรีไปยืนแจกโบรชัวร์ที่ป่าตอง

เพื่อนๆแซว...เวรกรรมของคนสวย

แต่ตรูซวยครับท่าน...โคตรอายยยยยย

 

ยังไม่สาแก่ใจ...นั่งเขียนแผน PR อยู่ดีๆ

เด็กตอกบัตรดันขาดไปคนนึง

น๊านนนนนน....แจ๊กพ็อตแตกที่ตรูอีก

ไปใส่ชุดล้านนา...แล้วไปนั่งตอกบัตรเข้าชม

เป็นไงคร๊า...เรียนสูงๆมาเพื่อทำได้ทุกงาน

สากกะเบือ...ยันสากกะเบือ

 

ยังไม่หนำใจ...วันไหนที่ยืนแจกโบรชัวร์ที่ป่าตอง

ค่ำคืนที่ฟ้าฝนเป็นใจ

ฝรั่งแก่ๆ....ก็เดินเข้ามาชวนไปดริ๊ง

เออ...ให้มันได้อย่างงี้แหละฟระ...หน้าตาอิชั้นคงส่อไปแบบนั้น

ไอ้ที่หนักหน่อยคือโดนฝรั่งจับจุดจุดจุด

จับแล้วมันก็เผ่นไป...ไม่รับผิดชอบ

ปล่อยให้อิชั้นยืนด่าเป็นภาษาอังกฤษปนภาษาไทย

เล่าให้ใครฟัง...เค้าก็หัวเราะกันจนน้ำตาไหล

 

ตรูเสียขวัญนะเฟร้ยยยยยยยยยย

สาวเวอร์จิ้นโดนฝรั่งรังแกแบบนี้

อิชั้นเลยลาออก...มาสอบทำงานราชการ

นึกว่าจะพ้นชีวิตเดินๆ ยืนๆ

น๊านนนนน....สุดท้ายมันตามมาหลอนอีกจนได้

ดีกว่ากันแค่...ตรูไม่ต้องใส่ชุดกินรี

กร๊ากกกกกกกกกกก....รู้งี้อย่าเรียนมันเลย ป.โท

เหอๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

แบก ซะเหนื่อย

     Share

<< วันเซ็งๆชีวิตยุ่งๆ >>


Posted on Thu 18 Oct 2007 12:34

พี่ดิว ผ่านร้อนหนาวมาเยอะมากๆค่ะ
ไม่ได้ตามอ่านไดฯ ตั้งนานมาอ่านอีกก็ยังสนุกทุกที กับสำรวนเก๋ๆของพี่ อิอิ

เทคแคร์ค่ะ
GeD   
Fri 26 Oct 2007 12:34 [2]

คงเป็นเพราะว่าเราสวยไงป้า ลองคิดดูน๊า เวลาทำงานที่ต้องพบปะลูกค้าอ่ะ มีที่ไหนเค้าเอาคนขี้เหร่ล่ะ เค้าก็เอาแต่คนสวยๆทั้งนั้นแหละ จริงม่ะ อิอิอิ

Kae   
Thu 18 Oct 2007 22:22 [1]

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh