|
|
แถวบ้านพี่มีคนบ้าคนนึงเพิ่งมาอยู่ แกอาศัยใต้ต้นไม้...แล้วก็เก็บเศษอาหารกิน เอ่อ...พี่ไม่กลัว...เพราะพี่บ้ากว่า เจ๊ยยยยยย...ไม่ช่ายๆ พี่ไม่กลัวจริงๆน๊า...พี่สงสารซะมากกว่า นึกตลอดเวลาว่าเค้าไม่มีญาติพี่น้องเหรอ หรือเห็นว่าเค้าบ้าเลยเอามาปล่อย ถ้างั้น...พี่ชักเสียวสันหลังตัวเอง ในอนาคตจะมีใครพาตรูไปปล่อยรึเปล่าหว่า นี่ก็ใกล้บ้าเต็มทนแล้ว เหอๆ เช้านี้...พี่ก็เลยยื่นซาลาเปาหมูแดงให้คนบ้านั่น จริงๆแล้วในมือพี่แกมีกาแฟกระป๋อง (ที่คนเค้าทิ้งแล้ว) แกจ้องหน้าพี่...เอาแล้วตรู...จะโดนคนบ้าทำร้ายไหม พี่แกจะคิดว่าพี่มาแย่งของกินหรือเปล่าหว่า??? แล้วถ้าเป็นข่าวขึ้นมา....เค้าจะพาดหัวข่าวว่าไง บ้า ปะทะ บ้า...ตบโหดแย่งซาลาเปา จะประมาณนี้หรือเปล่าหว่า?? แต่เชื่อมั๊ยๆๆๆ....เชื่อพี่มั๊ย พี่คนบ้าแกยกมือไหว้พี่...แล้วพูดว่า "ขอบคุณครับคนสวย" กรี๊ดดดดดดดดด....เอาซาลาเปาอีกลูกดีมั๊ยค๊า บ้าแต่ปากหวานแบบนี้ต้องสมนาคุณกันหน่อย พี่ก็ถอยออกมา....ยืนสวยของพี่ต่อไป แต่พี่หันไปมองคนบ้าทีไร...แกยิ้มให้พี่ทุกครั้ง ปากก็พล่ามว่าพี่สวย สวยยยยยยยยยยยยย กรั่กๆ ตรูอายคนเฟร้ย...พอแล้ววววว ไม่ต้องชมตรูแล้ววววววว....ตรูรู้ตัวว่าตรูสวย แต่ก็นั่นล่ะ...บ้าคือบ้า....แกก็ชมอยู่นั่นแหละ พี่ควรหาซาลาเปามาอุดปากแกอีกดีมั๊ย คนที่ยืนใกล้ๆพี่ก็ค่อยๆสลายตัวออกไปยืนไกลๆ... ประมาณว่าปล่อยให้คนบ้าสองคนมันชมกันเอง
กรี๊ดดดดดดดดดดด...ตรูไม่ได้บ้า อย่าทิ้งตรูสิฟระ...ก็แค่คนสวยน้ำใจงาม อยากแบ่งปันอาหารให้คนที่ขาดโอกาสเท่านั้น ก็นะ...พี่ก็ต้องทนยืนฟังคนบ้าชมว่าสวย สวยสมใจแล้วตรู...เอิ๊กกกกกกกกก แต่ทำไมพี่ไม่เห็นจะชื่นใจกับคำชมซักนิดดดดดดดดดดด
Posted on Tue 5 Aug 2008 16:20
|